Soczewka wewnątrzgałkowa to sztuczna soczewka optyczna implantowana do wnętrza gałki ocznej w celu zastąpienia usuniętej naturalnej soczewki lub korekcji wad refrakcji. IOL składa się z części optycznej (o średnicy 5-7 mm) wykonanej z biokompatybilnych materiałów takich jak akryl, silikon lub PMMA (polimetakrylan metylu) oraz haptyki – elementów wsporczych stabilizujących soczewkę w odpowiedniej pozycji. Większość współczesnych soczewek jest typu składanego (foldable), co umożliwia ich implantację przez niewielkie nacięcie rogówki o szerokości 2-3 mm, po czym rozwijają się one wewnątrz oka osiągając pełny rozmiar.
Soczewki wewnątrzgałkowe klasyfikuje się według lokalizacji implantacji na: tylnokomorowe (najczęściej stosowane, umieszczane w torebce soczewkowej lub rowku rzęskowym), przednokomorowe (implantowane w komorze przedniej) oraz przymocowane do tęczówki (iris-fixated). Pod względem funkcji optycznych rozróżnia się soczewki monofokalnych (jednogniskowe, korekcja widzenia na jedną odległość), multifokalnych i trifokalnych (wielogniskowe, umożliwiające widzenie na różnych odległościach), torycznych (korekcja astygmatyzmu) oraz EDOF (extended depth of focus – rozszerzony zakres ostrości). Nowoczesne soczewki premium mogą łączyć kilka funkcji, np. soczewki multifokalne toryczne, oraz posiadać dodatkowe właściwości, takie jak filtrowanie światła niebieskiego czy kompensacja aberracji sferycznych, co pozwala na optymalizację jakości widzenia pooperacyjnego i redukcję zależności od okularów.