Terapia stożka rogówki
Postępujące schorzenie oka, które może stopniowo pogarszać jakość widzenia — odpowiednio dobrana terapia pozwala spowolnić lub zatrzymać jego rozwój.
Czym jest stożek rogówki?
Stożek rogówki (keratoconus) to przewlekła choroba oka, w której rogówka stopniowo ulega ścieńczeniu i uwypukleniu, przyjmując nieregularny, stożkowaty kształt. Prowadzi to do narastającego astygmatyzmu, zniekształceń obrazu oraz pogorszenia ostrości widzenia, szczególnie po zmroku. Choroba najczęściej rozwija się powoli i we wczesnym stadium może być trudna do zauważenia, dlatego tak ważna jest wczesna diagnostyka i regularna kontrola wzroku.
Co jest przyczyną powstawania stożka rogówki i jak go rozpoznać?
Objawy stożka rogówki (keratoconus) często rozwijają się stopniowo i mogą przez długi czas pozostać niezauważone. Dlatego właśnie rozpoznanie stożka rogówki wymaga szeregu precyzyjnych badań obrazowych, które pozwalają ocenić kształt, grubość i stabilność rogówki.
Przyczyny
- predyspozycje genetyczne – keratokonus częściej występuje u osób, u których w rodzinie zdiagnozowano stożek rogówki,
- pocieranie oczu – przewlekły ucisk osłabia strukturę rogówki,
- choroby alergiczne i atopia – świąd oczu sprzyja ich częstemu pocieraniu,
- zaburzenia tkanki łącznej – stożek rogówki częściej współwystępuje m.in. z zespołem Marfana, Ehlersa-Danlosa i zespołem Downa,
- zmiany hormonalne w okresie dojrzewania – choroba najczęściej rozwija się między 12. a 25. rokiem życia,
- czynniki środowiskowe – przewlekła ekspozycja na promieniowanie UV i podrażnienia powierzchni oka.
Objawy
- pogarszanie się widzenia, szczególnie po zmroku lub podczas prowadzenia samochodu nocą,
- wieloobrazowość, rozmycie i zniekształcenia obrazu,
- szybkie zmiany mocy okularów lub soczewek kontaktowych,
- nasilający się i trudny do skorygowania astygmatyzm,
- światłowstręt, częste mrużenie oczu oraz nawykowe pocieranie powiek.
Badania diagnozujące
- Pentacam (topografia i tomografia 3D rogówki) – kluczowe badanie pozwalające wykryć nawet wczesne stadium choroby
- badanie w lampie szczelinowej – ocena przedniego odcinka oka,
- badania uzupełniające (np. OCT) – gdy wymagają tego wskazania medyczne,
- pełną ocenę okulistyczną i kwalifikację lekarską.
- mapowanie nabłonka rogówki – pomocne w bardzo wczesnej diagnostyce stożka.
Stadia stożka rogówki - od podejrzenia do zaawansowanej choroby
Stożek rogówki nie jest chorobą „zerojedynkową" — przebiega etapami, a stadium choroby decyduje o doborze postępowania. Klasyfikacje kliniczne (np. Amslera-Krumeicha) opierają się głównie na wartościach keratometrii, grubości rogówki oraz ostrości widzenia z najlepszą korekcją okularową.
W praktyce wyróżnia się cztery zakresy:
- stadium podkliniczne (forma frusta) — bez wyraźnych objawów, wykrywalne dopiero w obrazowaniu Pentacamem; dotyczy osób z dodatnim wywiadem rodzinnym lub nieregularnym astygmatyzmem stwierdzonym przy doborze okularów,
- stadium wczesne — niewielki, ale narastający astygmatyzm, łagodne pogorszenie widzenia po zmroku, korekcja okularowa nadal skuteczna; to optymalny moment na rozważenie Cross-linkingu jako leczenia zatrzymującego progresję,
- stadium umiarkowane — wyraźne nieregularności rogówki, częste zmiany mocy okularów, trudności z osiągnięciem pełnej ostrości widzenia w okularach; często wskazane jest jednoczesne wprowadzenie soczewek kontaktowych specjalistycznych,
- stadium zaawansowane — znaczne ścieńczenie i zniekształcenie rogówki, brak skutecznej korekcji okularowej, w wybranych przypadkach rozważa się procedury inwazyjne, do przeszczepu rogówki włącznie.
Leczenie stożka rogówki
Dobór metody leczenia stożka rogówki zależy od stadium choroby, grubości i kształtu rogówki, dynamiki jej zmian oraz indywidualnych potrzeb pacjenta. W wielu przypadkach celem terapii jest zatrzymanie progresji schorzenia, a w wybranych sytuacjach również poprawa jakości widzenia.
Cross-linking (CXL, Avedro KXL)
Cross-linking (CXL) to obecnie podstawowa i najlepiej udokumentowana metoda leczenia stożka rogówki, której celem jest wzmocnienie struktury rogówki i zahamowanie postępu choroby. Zabieg polega na połączeniu działania ryboflawiny (witaminy B2) oraz kontrolowanego światła UV, co prowadzi do zwiększenia liczby wiązań kolagenowych w rogówce.
Dzięki temu rogówka staje się bardziej stabilna i odporna na dalsze odkształcenia.
Cross-linking nie służy do korekcji wady wzroku, ale może zapobiec jej dalszemu pogłębianiu się.
Metoda najczęściej stosowana jest:
- u pacjentów z wczesnym lub postępującym stożkiem rogówki,
- gdy badania obrazowe (np. Pentacam) wskazują na pogarszanie się parametrów rogówki,
- jako leczenie zabezpieczające przed koniecznością bardziej inwazyjnych procedur w przyszłości.
W klinice Blikpol w Sopocie stosujemy nowoczesny system Avedro KXL, umożliwiający precyzyjne i bezpieczne przeprowadzenie procedury.
Cennik
Sieciowanie włókien kolagenowych systemem Avedro KXL II. W cenę wliczone są wizyty kontrolne do miesiąca, krople do oczu, osłonka do spania.
PTK – Fotokeratektomia terapeutyczna
zabieg laserem excimerowym
kontrola do miesiąca po zabiegu terapeutycznycm rogówki – 0 zł
kontrola powyżej miesiąca od zabiegu rogówki – 150 zł
kontrola powyżej roku od zabiegu rogówki – 250 zł
FAQ
Odpowiemy na wszystkie Twoje wątpliwości.
Czy atopowe zapalenie skóry powiek sprzyja rozwojowi stożka rogówki?
Tak, atopowe zapalenie skóry powiek może zwiększać ryzyko stożka rogówki. Częste pocieranie oczu, związane ze świądem, osłabia strukturę rogówki, co może prowadzić do jej ścieńczenia i deformacji. Dodatkowo przewlekły stan zapalny i zmiany w składzie filmu łzowego mogą wpływać na osłabienie tkanki rogówki. Pacjenci z AZS powinni unikać pocierania oczu i regularnie kontrolować wzrok.
Czy stożek rogówki prowadzi do ślepoty?
Stożek rogówki (keratokonus) sam w sobie nie prowadzi do całkowitej ślepoty, ale może powodować znaczne pogorszenie ostrości wzroku. W zaawansowanych przypadkach keratokonusu, gdy rogówka staje się bardzo cienka i zniekształcona, tradycyjne metody korekcji wzroku, takie jak okulary czy soczewki kontaktowe, mogą nie być już skuteczne.
Ile trwa zabieg cross-linking?
Zabieg cross-linking, również nazywany CXL lub terapią kolagenową, stosowany w leczeniu keratokonusu, zazwyczaj trwa około 60-90 minut. Proces obejmuje nałożenie na oko witaminy B2 (ryboflawiny), a następnie naświetlanie oka specjalnym światłem UV, które stymuluje wiązania chemiczne w rogówce, wzmacniając ją i zapobiegając dalszemu jej odkształcaniu. Po zabiegu pacjent musi nosić opatrunkowy soczewkę kontaktową, która pomaga chronić oko i przyspiesza gojenie.
Co powoduje powstawanie stożka rogówki?
Stożek rogówki, znany także jako keratokonus, to stan, który może prowadzić do pogorszenia się wzroku. Głównym problemem jest postępujące zniekształcenie rogówki polegające na jej ścieńczeniu i uwypukleniu, które prowadzi do nieprawidłowego załamywania światła i w konsekwencji do zaburzeń widzenia. W zaawansowanych przypadkach, jeśli inne metody leczenia zawiodą, może być konieczny przeszczep rogówki. Ważne jest regularne monitorowanie stanu rogówki przez okulistę.
Czy terapia zatrzyma stożek rogówki na zawsze?
Celem leczenia jest zatrzymanie lub spowolnienie progresji choroby. Efekty zależą od stadium i indywidualnych uwarunkowań.
KONTAKT
Umów kwalifikację
Napisz do nas, a my znajdziemy dogodny dla Ciebie termin
- Bezpłatna wstępna konsultacja telefoniczna
- Oddzwaniamy tego samego dnia (w dni robocze)
- Wyjaśnimy przebieg i odpowiadamy na Twoje pytania – bez zobowiązań