Stożek rogówki

Masz astygmatyzm, krótkowzroczność, stosujesz korekcję okularami, ale nadal nie widzisz dobrze? Może to stożek rogówki? Przeczytaj, czym jest ta choroba i czy może dotyczyć Ciebie. Dlaczego to może być stożek rogówki? Stożek rogówki jest niezapalnym schorzeniem rogówki oka. Zwykle rozpoczyna się w wieku dojrzewania, pogłębia w kolejnych latach życia, a ulega stabilizacji wraz ze starzeniem się rogówki- zazwyczaj około 40 roku życia. Prowadzi do nienaturalnego uwypuklenia, a stożkowata rogówka staje się coraz cieńsza, co zwykle prowadzi do znacznego obniżenia ostrości widzenia osoby dotkniętej chorobą. Stożek rogówki powoduje występowanie złożonych wad wzroku z wysokim astygmatyzmem. Wady te są trudne do skorygowania ze względu na dużą nieregularność rogówki i wahania ostrości wzroku, co często mocno utrudnia funkcjonowanie. Chorobę w swym wstępnym stadium można rozpoznać jedynie przy użyciu wielospecjalistycznego sprzętu do badania mapy - topografii rogówki. Najbardziej dokładny obraz stożka można uzyskać w topografie rogówki, który umożliwia ocenę zarówno przedniej jak i tylnej jej części. Służy do tego Pentacam wyposażony w kamerę Scheimpfluga. Najczęściej zgłaszane przez pacjentów problemy Pacjenci ze stożkiem rogówki zgłaszają zmiany ostrości widzenia, zamazywanie oraz dwojenie obrazu, efekt halo wokół źródeł światła, a także nadwrażliwość na światło.nbsp;Przyczyn powstania stożka może być wiele, są to przede wszystkim czynniki dotyczące właściwości tkanki rogówki, gdy przeważają enzymy niszczące nad budującymi. W mniejszym stopniu wpływ na zachorowanie mają geny oraz choroby tkanki łącznej czy stres.W terapii stożka rogówki zastosowanie znalazł zabieg Cross-linking, czyli sieciowanie włókien kolagenowych. Wyniki badań wskazują, że po zabiegu uzyskać można stabilizację stożka rogówki i zatrzymanie postępu choroby. Czasem poprawie może ulec także ostrość wzroku. Efektem jest również zmniejszenie istniejącej ektazji, co w efekcie pozwala uniknąć przeszczepu rogówki, do którego może prowadzić postępująca choroba. Zabieg Cross-linkingnbsp;polega na nasączeniu tkanki rogówki ryboflawiną (witaminą z grupy B) i poddaniu jej działaniu światła ultrafioletowego. W rogówce tworzą się dzięki temu nowe wiązania włókien, co powoduje, że rogówka staje się bardziej sztywna i odporna. Zabieg wykonuje się w znieczuleniu miejscowym przy użyciu kropli. W zależności od zaawansowania choroby, efektów jakie chce się osiągnąć poprzez zabieg, a także użytego sprzętu i predyspozycji pacjenta, można zmieniać czas nasączania oraz naświetlania rogówki, tak aby uzyskać jak najlepsze efekty terapeutyczne u każdego z chorych. Dzięki użyciu najnowocześniejszej lampy Avedro, możemy skrócić czas zabiegu nawet do kilku minut. To pozwala nam poddawać terapii także stożki rogówki u dzieci oraz osób, które nie mogą długo leżeć w pozycji na plecach, np. z chorobami kręgosłupa. Do poddania się badaniom pod kątem stożka rogówki powinny skłaniać poniższe objawy: trudność w doborze odpowiedniej korekcji okularowej; nietolerancja soczewek kontaktowych miękkich; swędzenie oczu, chęć częstego pocierania powiek; konieczność częstej zmiany okularów; pomimo zmiany okularów uczucie niewłaściwie dobranej korekcji. Jeśli któreś z wymienionych objawów brzmią znajomo lub w Twojej najbliższej rodzinie odnotowano opisywane schorzenie, zgłoś się na topografię rogówki, która pozwoli rozwiać wszelkie wątpliwości.