Regresja wady to zjawisko częściowego lub całkowitego powrotu wady refrakcji po zabiegu chirurgicznej korekcji wzroku, prowadzące do pogorszenia ostrości widzenia bez korekcji optycznej w porównaniu do osiągniętego bezpośrednio po zabiegu rezultatu. Regresja może wystąpić w tygodniach, miesiącach lub latach po zabiegu i wynika z biologicznych procesów gojenia i remodelingu tkanek okulistycznych, które częściowo odwracają zamierzoną zmianę refrakcyjną wprowadzoną podczas procedury chirurgicznej. Mechanizmy prowadzące do regresji są wieloczynnikowe i obejmują hiperplastyczny wzrost nabłonka rogówki w strefie ablacji (po PRK/LASEK), biomechaniczną odpowiedź zrębu rogówki na usunięcie tkanki, procesy gojenia ran z włóknieniem powierzchniowym oraz progresję naturalnej zmiany refrakcji oka niezależną od zabiegu.
Ryzyko regresji wady jest wyższe u pacjentów z wysokimi wadami refrakcji poddawanych korekcji, młodszych pacjentów z aktywniejszymi procesami gojenia, w przypadku korekcji nadwzroczności (która wykazuje większą tendencję do regresji niż krótkowzroczność), po zabiegach PRK/LASEK w porównaniu do LASIK, oraz u osób z nieprawidłowym gojeniem lub skłonnością do nadmiernego bliznowacenia. Regresja miopijna (powrót krótkowzroczności) po korekcji laserowej może również wynikać z postępującej elongacji gałki ocznej, szczególnie u młodszych pacjentów, podczas gdy regresja hipermetropia (powrót nadwzroczności) jest częściej związana z procesami biomechanicznymi w rogówce.