Twardówka to zewnętrzna, nieprzezroczysta warstwa fibryczna gałki ocznej stanowiąca około 5/6 powierzchni oka, która wraz z rogówką tworzy zewnętrzną osłonę ochronną gałki ocznej i zapewnia jej strukturalną integralność. Zbudowana jest z gęsto upakowanych, nieregularnie ułożonych włókien kolagenowych (głównie kolagen typu I) oraz elastyny, co nadaje jej charakterystyczną białą barwę i wysoką wytrzymałość mechaniczną przy jednoczesnej nieprzezroczystości optycznej – w przeciwieństwie do rogówki, gdzie regularne ułożenie włókien kolagenowych zapewnia transparencję. Grubość twardówki jest zmienna i wynosi od około 0,3 mm w okolicy równika do 1,0 mm w okolicy tylnego bieguna i miejsca przyczepu mięśni okoruchowych, przy czym najcieńsza jest w miejscu przejścia przez nią nerwu wzrokowego, tworząc strukturę zwaną blaszką sitową (lamina cribrosa).
Twardówka pełni kluczowe funkcje mechaniczne, w tym utrzymanie kształtu gałki ocznej, ochronę delikatnych struktur wewnątrzgałkowych przed uszkodzeniami mechanicznymi oraz stanowi miejsce przyczepu sześciu mięśni okoruchowych odpowiedzialnych za ruchy gałki ocznej. Stanowi również barierę dla ciśnienia wewnątrzgałkowego, zapobiegając nadmiernemu rozciąganiu oka, chociaż w niektórych patologicznych stanach, takich jak wysoka krótkowzroczność postępująca lub wrodzona jaskra (buphthalmos), może ulegać patologicznemu wydłużeniu. W przednim odcinku twardówka przechodzi w przezroczystą rogówkę w obszarze zwanym limbusem, gdzie znajdują się również struktury odpowiedzialne za drenaż cieczy wodnistej (splot żylny twardówki/kanał Schlemma). Twardówka jest słabo unaczyniona, z wyjątkiem powierzchownych warstw zaopatrywanych przez naczynia nadtwardówkowe i przytwardówkowe, co ma znaczenie w procesach zapalnych (zapalenie twardówki – scleritis) oraz w chirurgii okulistycznej, gdzie stanowi miejsce wykonywania nacięć i umieszczania szwów w zabiegach takich jak witrektomia czy chirurgia odwarstwienia siatkówki.