Keratometria to metoda pomiaru krzywizny przedniej powierzchni rogówki w jej centralnej strefie, służąca do określenia mocy refrakcyjnej rogówki oraz wykrywania i kwantyfikacji astygmatyzmu rogówkowego. Keratometr (oftalmometr) mierzy promień krzywizny rogówki poprzez analizę odbicia specjalnych pierścieni świetlnych (mires) od przedniej powierzchni rogówki, która działa jak wypukłe zwierciadło, zakładając standardowy współczynnik refrakcji rogówki wynoszący 1,3375. Urządzenie wykonuje pomiary w dwóch prostopadłych meridiach głównych, określając wartości krzywizny w najbardziej stromym i najbardziej płaskim miejscu centralnej rogówki (zwykle w strefie o średnicy 3-4 mm).
Keratometria dostarcza kluczowych danych wyrażonych w dioptriach lub milimetrach promienia krzywizny (im mniejszy promień, tym bardziej stroma rogówka i wyższa moc refraktywna) oraz identyfikuje rodzaj i stopień astygmatyzmu rogówkowego typu regular. Badanie to jest niezbędnym elementem biometrii oka przed operacją zaćmy, umożliwiając precyzyjne obliczenie mocy soczewki wewnątrzgałkowej oraz planowanie korekcji astygmatyzmu śródoperacyjnego.