Prezbiopia (Presbyopia) to fizjologiczna, postępująca utrata zdolności akomodacyjnej oka związana z procesem starzenia się soczewki i mięśnia rzęskowego, prowadząca do trudności w widzeniu z bliska. Schorzenie to wynika z progresywnego stwardnienia jądra soczewki oraz zmniejszenia elastyczności torebki soczewkowej, co uniemożliwia prawidłową zmianę jej krzywizny podczas akomodacji. Pierwsze objawy prezbiopi pojawiają się zazwyczaj między 40. a 45. rokiem życia i obejmują konieczność odsuwania tekstu na większą odległość, trudności w czytaniu przy słabym oświetleniu oraz zmęczenie oczu podczas pracy z bliska.
Prezbiopia jest procesem nieuniknionym i dotyczy wszystkich osób niezależnie od wcześniejszych wad refrakcji, przy czym osoby z nadwzrocznością odczuwają jej objawy wcześniej, a krótkowzroczne mogą kompensować skutki prezbiopi zdejmując okulary do dali. Korekcja prezbiopi wymaga zastosowania soczewek dodatnich do bliży, które mogą mieć formę okularów do czytania, soczewek progresywnych, bifocalnych lub soczewek kontaktowych multiokalnych. W ostatnich latach rozwijają się również metody chirurgiczne korekcji prezbiopi, takie jak implantacja soczewek wewnątrzgałkowych multifokalnych podczas operacji zaćmy, zabiegi laserowe rogówki (presbyLASIK, monovision) oraz implantacja rogówkowych wkładek presbyopijnych.