Optyczna koherentna tomografia (Optical Coherence Tomography) to nieinwazyjna metoda obrazowania diagnostycznego wykorzystująca zjawisko interferencji fal świetlnych o niskiej koherencji do uzyskiwania wysokorozdzielczych, przekrojowych obrazów struktur oka. Technologia ta działa na podobnej zasadzie co ultrasonografia, jednak zamiast fal dźwiękowych wykorzystuje promieniowanie podczerwone, co pozwala na uzyskanie rozdzielczości osiowej rzędu 3-7 mikrometrów. Urządzenie OCT analizuje odbite światło z różnych warstw tkanek ocznych, tworząc szczegółowe przekroje poprzeczne badanych struktur w czasie rzeczywistym.
W okulistyce OCT znajduje szerokie zastosowanie w obrazowaniu siatkówki, nerwu wzrokowego, warstwy włókien nerwowych oraz struktur przedniego odcinka oka, w tym rogówki i tęczówki. Metoda ta jest niezbędna w diagnostyce i monitorowaniu zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem (AMD), obrzęku plamki, retinopatii cukrzycowej, jaskry, dziury plamkowej oraz błon nasiatkówkowych. OCT umożliwia precyzyjną ocenę grubości siatkówki, obecności płynu śród- i podsiatkówkowego, zmian w obrębie błony Brucha oraz struktury głowy nerwu wzrokowego, stanowiąc obecnie złoty standard w diagnostyce chorób tylnego odcinka oka.