Soczewka wieloogniskowa to zaawansowany typ soczewki optycznej lub soczewki wewnątrzgałkowej zaprojektowanej z wieloma strefami ogniskowymi o różnej mocy refrakcyjnej, umożliwiającej jednoczesne widzenie ostre na kilku odległościach – z dali, z bliży i często również w odległości pośredniej. Konstrukcja optyczna soczewek multifokalnych opiera się na podziale światła wchodzącego do oka między różne ogniska poprzez zastosowanie koncentrycznych pierścieni o przemiennie zmieniającej się mocy (konstrukcja refraktywna), szczelin dyfrakcyjnych wykorzystujących zjawisko dyfrakcji światła (konstrukcja dyfrakcyjna), lub połączenia obu technologii (konstrukcja hybrydowa). W wyniku tego podziału światła, na siatkówce jednocześnie powstają zarówno ostre, jak i nieostre obrazy z różnych odległości, a układ wzrokowy poprzez mechanizmy neuroadaptacji uczy się selektywnie wykorzystywać ostry obraz odpowiedni dla aktualnej odległości fiksacji, ignorując nieostre obrazy.